As woensdag

Het is Aswoensdag vandaag en dit jaar heeft dat voor het eerst voor mij betekenis. Na een kort ziekbed is mijn schoonvader, Leo, vorige week op 94 jarige leeftijd overleden en hebben we gisteren in een mooie plechtigheid afscheid van hem genomen. ‘ Treur niet om mij,’ zei hij vlak voor zijn dood, ’Ik heb een mooi leven gehad.’
De dagen voor zijn ziekte zat ik in een kramp. Niet alleen werden mij door alle corona maatregelen beperkingen opgelegd die een steeds grotere invloed op mijn leven lijken te hebben, maar het extreme winterweer zorgde ervoor dat ook de in mijn ogen laatste verzetjes mij werden ontnomen. Zo ging een hotelovernachting met een jarig vriendinnetje vanwege code rood niet door én waren de tennisbanen bedekt met een dikke laag sneeuw.
De plotseling dood van mijn schoonvader en de dagen tot de uitvaart deed me realiseren dat de lessen in loslaten nog niet voorbij waren. Wat had ik te leren? Wat zou mij kunnen helpen om uit de kramp te komen en te ontdekken wat voor een ruimte er achter de kramp verborgen lag? In dagen als deze is het fijn om terug te kunnen vallen op tradities en rituelen.

De afgelopen jaren ben ik meer en meer gevoelig geworden in wat ik eet. Een spirituele groei gaat tegenwoordig gepaard met verandering van voedsel behoeftes. Een eerste teken is dat ik geen idee heb wat ik wil ontbijten. Oude recepten zoals een boekweitpannekoekje, rijstwafel met een gekookt eitje, of een geklutst ei met verschillende groentes staan me tegen. Dat op zich is niet zo’n probleem, alswel de zoektocht naar wat dan wel?
Voor het eerst sinds lange tijd voel ik weer de behoefte me zichtbaar te maken en te laten weten wat 2020 met mij heeft gedaan, in de hoop jullie te inspireren. Voor mij is het een jaar van wachten geweest, van stilvallen en opruimen, van naar binnen keren en nog meer wachten. Van heel veel luisteren en weinig actie. De zin “Het is nog te vroeg” hoorde ik tot vervelens toe. De pandemie is slechts een uiting van een veel grotere omwenteling. Het is nog te vroeg... Het lijkt erop dat de tijd van wachten zijn einde nadert, nu we ons in het laatste deel van 2020 bewegen. De energie is tot stilstand aan het komen en op de één of andere manier zal er na de zonnewende een nieuwe energie ontstaan. Ik merk dat ik vol verwachting ben en geen idee heb, wat het ons zal brengen.




